New York-burgemeester Mamdani boycot Israëlparade om Palestijnse rechten
De burgemeester van New York, Zohran Mamdani, woonde zondag niet deel aan de jaarlijkse Israëlparade op Fifth Avenue, brekend met een decennia lange politieke gewoonte vanwege zijn steun voor Palestijnse rechten.
Hoewel de Israëldag-parade door de jaren heen verschillende namen heeft gehad, is het altijd een must-attend event geweest voor burgemeesters, gouverneurs en andere politieke leiders die de menigten vlagzwaaiers op Fifth Avenue willen winnen, die samen komen om de geboorte van de Joodse staat in 1948 te vieren.
Niet voor Mamdani. Twee weken geleden bracht het kantoor van de burgemeester een video uit ter herdenking van de Nakba, een Arabisch woord voor 'ramp' dat de verplaatsing aangeeft van naar schatting 700.000 Palestijnen tijdens de Arabisch-Israëlische oorlog van 1948 die volgde op Israëls oprichting.
'Ik zei al tijdens de campagne dat ik niet aan de parade zou deelnemen, en ik heb mijn standpunten over de Israëlische regering duidelijk gemaakt,' zei Mamdani donderdag (28 mei 2026) op een persconferentie.
Maar hij beloofde ook een sterke politiepresentie om ervoor te zorgen dat het 'naadloos en vreedig' zou verlopen.
De politiecommissaris van de stad, Jessica Tisch, die joods is, woonde de parade wel bij.
'Het is de beslissing van de burgemeester om niet mee te lopen, en het is mijn beslissing om trots mee te lopen,' zei ze donderdag (28 mei 2026) naast Mamdani bij de politiehoofkwartier.
De afwezigheid van de burgemeester, hoewel lang verwacht, heeft verse voeding gegeven aan tegenstanders die zijn kritiek op de Israëlische regering als antisemitisch zien.
Rabbi Marc Schneier, oprichtende seniorrabbi van The Hampton Synagogue op Long Island en voorzitter van de Foundation for Ethnic Understanding, die betere relaties tussen joden en moslims voorstaat, noemde Mamdani's beslissing de parade niet bij te wonen 'een klap in het gezicht voor alle joodse New Yorkers'.
'Doe ons een plezier, blijf thuis,' zei hij. 'We hebben je niet nodig. We willen je niet.'
Schneier kritiseerde ook Mamdani's Nakba-video als 'propaganda', wat aansluit bij bezorgdheid van andere joodse leiders die zeiden dat het de context over de verplaatsing van joden tijdens die periode negeerde.
De video, die de eerste erkening leek van een zittende burgemeester van New York, vertelde het verhaal van een vrouw die op negenjarige leeftijd werd verplaatst, afgewisseld met tekst over de Nakba, terwijl zij beschreef het gevoel van thuismis, zeggende 'het zijn de zachte heuvels van Palestina die me werkelijk hebben geraakt'.
'Ik heb op verschillende plaatsen gewoond, en ik ben altijd een buitenstaander geweest,' zei de vrouw, Inea Bushnaq.
Aanhangers van Israël waren woedend, stellende dat de video had moeten erkennen dat veel joden massaal werden verplaatst uit moslimlanden of de rol van de massale slachting van joden in de Holocaust in de drang om een Joodse staat op te richten.
Burgemeesters in New York City, dat Amerika's grootste joods populatie heeft, zijn lang zichtbare aanhanger van Israël geweest, en bezoeken het land vaak.
Steun voor Israël onder Amerikanen is de afgelopen jaren echter sterk afgenomen, een trend die versnelde te midden van de opschudding over Israëlische militaire actie in Gaza.
Mamdani, de eerste moslimburgermeester van de stad, is standvastig gebleven in zijn pro-Palestijnse betogen.
Hij heeft gezegd dat hij gelooft dat Israël het recht heeft te bestaan, maar niet als een hiërarchie die joodse burgers begunstigt. Tegelijkertijd heeft hij beloofd om joodse New Yorkers te beschermen en het werk van het kantoor van de stad ter bestrijding van antisemitisme belicht.
